Przyszłość po angielsku

Większość osób, uczących się języka angielskiego ma przynajmniej blade pojęcie o sporej ilości czasów gramatycznych, używanych w tym języku. Mówiąc jednak o wypowiadaniu się o przyszłości w tym języku, warto mieć świadomość, że lepiej używać tu sformułowania future forms niż future tenses, a więc formy przyszłe, a nie czasy przyszłe.

Gdy mówimy o przyszłości, bardzo popularne jest np. stosowanie dwóch czasów teraźniejszych. Chodzi tu o konstrukcje: Present Continuous i Present Simple. Tej pierwszej użyjemy, mówiąc o planach, w kierunku realizacji których coś już zrobiliśmy, np. kupiliśmy bilet, umówiliśmy się z kimś, zarejestrowaliśmy się na konkretną godzinę w przychodni, itp. Jest to bardzo popularny sposób mówienia o przyszłości w języku codziennym.

Stąd jeśli ktoś cię pyta: „What are you doing tonight?” pyta po prostu „Co robisz / porabiasz dziś wieczorem?” Można tu odnaleźć analogię z językiem polskim. W nim też możemy użyć formy czasu teraźniejszego, choć mówimy o przyszłości. Gdy odpowiesz na to pytanie również w czasie Present Continuous, np.: „I'm going to the cinema” („Idę do kina.”), twój rozmówca zrozumie, że sposób spędzenia czasu masz już zaplanowany i że raczej trudno byłoby ci zmienić plany.

Jeśli jednak wyjście do kina nie jest jeszcze do końca ustalone, a jest jedynie alternatywą, którą bierzesz pod uwagę, lepiej będzie użyć inną konstrukcję: czasownik modalny might + czasownik w bezokoliczniku, a więc: „I might go to the cinema” co przetłumaczymy jako „Może pójdę do kina.”

Jeśli wyjście do kina nie jest jeszcze ustalone, ale prawdopodobne, możesz również powiedzieć: „I will probably go to the cinema.” „Prawdopodobnie pójdę do kina.” W ten sposób użyjesz formy przyszłej Future Simple.

Jeśli w trakcie rozmowy dojdziesz do wniosku, że chcesz, by twój rozmówca dołączył do ciebie, możesz to zaproponować, używając również Future Simple, a więc will + czasownik w bezokoliczniku. „Will you join me? / Will you go with me?” „Dołączysz się do mnie? Pójdziesz ze mną?” A więc Future Simple można użyć przy zaproszeniach.

Jeśli twój rozmówca zdecyduje się dołączyć, może również użyć formy Future Simple, jako że wyrażamy nią także decyzje podjęte w trakcie rozmowy. Może ją również zastosować, obiecując ci coś, np. to, że będzie na czas „I will be on time.” „

Jeśli jednak chce być na czas, musi wiedzieć, o której zaczyna się film. Tę informację podasz mu, korzystając z czasu teraźniejszego Present Simple, o którym wspomniałam na początku. Używamy go w odniesieniu do przyszłości w przypadku wydarzeń regulowanych np. przez rozkład jazdy, plan zajęć, itp.

Stąd na pytanie: „What time does the film start?” „O której zaczyna się film?” można odpowiedzieć np.: „It starts at 7pm.” „Zaczyna się o 19:00.” Równie dobrze możesz jednak po prostu podać godzinę, a wtedy nie musisz sobie zawracać głowy przypominaniem sobie, której formy mówienia o przyszłości użyć.

Spośród innych form, używanych w języku angielskim do mówienia o przyszłości, warto wspomnieć o konstrukcji be going + to + bezokolicznik (zamierzać coś zrobić), a także Future Continuous, Future Perfect i Future Perfect Continuous, oraz zdaniach warunkowych I typu. Chcę jednak podkreślić, że repertuar sposobów mówienia o przyszłości w języku angielskim na tym się nie kończy.

Zainteresowanych tematem zachęcam do wejścia na następujące strony:
http://en.wikipedia.org/wiki/Future_tense
http://www.britishcouncil.org/learnenglish-central-grammar-future-forms.htm

Zaznaczam jednak, że są one w języku angielskim.

Admin
Create content
Logowanie
Nawigacja
Markdown filter tips
## Header 2 ##
### Header 3 ###
#### Header 4 ####
##### Header 5 #####
(Hashes on right are optional)

Link [Drupal](http://drupal.org)

Inline markup like _italics_,
 **bold**, and `code()`.

> Blockquote. Like email replies
>> And, they can be nested

* Bullet lists are easy too
- Another one
+ Another one

1. A numbered list
2. Which is numbered
3. With periods and a space

And now some code:
    // Code is indented text
    is_easy() to_remember();