Dziecko - i co dalej?

Bezbronne dziecko rzucone na ogromną, głęboką wodę. Nawet nie pokazali mu, jak się pływa. Same zmartwienia, smutki i... radości.
Małe i duże! Małe czy duże?
Nie ważne. Ważne, że są!
Proszę! Niech ktoś poda mi dłoń. Nie chcę się utopić! Nie chcę ginąć w oceanie problemów i to nie z tego świata . Ratujcie, a ja też Was uratuję!
A oni tylko oddalają się i oddalają, oddalają... Już ich prawie nie widać. Dłoni coraz mniej. Właściwie nigdy ich nie było. Taka jest prawda. Boli. Bardzo - boli. I to są ludzie? Tak. Ludzie. Tak. Tacy są ludzie. Dziś. Dawniej. Jutro. Ale kiedyś było ich mało, dziś jest dużo, a jutro...
Jutro będzie ich mnóstwo. I każdy z nich będzie też tym bezbronnym dzieckiem
– takim jak ja dziś.
(...)
a przecież
„mały człowiek
w ramionach wielkich
miłości wiernej
przyszedł przypomnieć
że coś znaczy
i że miłością
świat zbawić można”
(...)
[ks.J.Twardowski]
Więc (chyba) jednak można inaczej...(?!) (1)
„...I wreszcie wspomnienie najmocniejsze puenty, jaką mogę sobie wyobrazić: ten grudniowy wieczór, pewnie bez śniegu, kiedy wracasz do domu ze zdjęciami z USG. Wieszasz je w kuchni. W szaro – czarnych plamach pusty owal, a w nim, przyklejony do ścianki, groszek. – Ma 6 mm, ogonek i podobno bije mu serce – mówisz. Mówisz, a ja czuję, że w końcu nie ma mowy o rozterkach, wahaniach, paradoksach i oksymoronach. Sześć milimetrów życia spycha w cień karnawały, czołówki gazet, relacje na żywo z punktów zapalnych globu. Prawie pusty owal, a w nim punkcik, pod którym dużymi literami, wreszcie bez cienia wątpliwości i ironii piszę: TAK.” [Tyg.Powszechny]
(...)
I jeszcze na koniec Marai: „Pisać nie jest trudno. Tylko wykreślać trudno, wyrzucać wszystko, ale tak, żeby całość pozostała nieuszkodzona i bez braków. W życiu to też jest trudne: wykreślać, wyrzucać wszystko, co jest nieważne. Ale co jest ważne?”.

Ps. 1 Tak, dziś to wiem – wiem to na pewno: można „widzieć pełnię tam, gdzie inni widzą pustkę”.

Podpisano : Dziecko szczęścia
Data urodzenia : 1.01.1986
Nowonarodzona: - pierwszy raz: 2004
- od tej pory: codziennie

Wykaz źródeł
Pozycja pierwsza - to, co przynosi, daje (samo) życie
Pozycja druga - to, co biorę, czerpię (sama) z życia

„Pisać nie jest trudno. Tylko wykreślać trudno, wyrzucać wszystko, ale tak, żeby całość pozostała nieuszkodzona i bez braków.”
To jedyny komentarz, jakim chciałabym/chcę opatrzyć moją pracę.
Bo „pisać nie jest trudno”- tylko po co?! Skoro to, co najważniejsze i tak pozostaje niewypowiedziane, między słowami ...
Po co przytaczać masę pięknych sformułowań, aforyzmów, cytatów, mądrości... itp., jeśli są dobrze znane i... niestety, coraz częściej zamieniane na pusto-brzmiące hasła, nie mające związku z treścią?!
A jednak towarzyszy mi wewnętrzny niepokój, lęk przed niezrozumieniem... (a może (nadmierna) troska o siebie zwana egoizmem?)
Zabrzmi może nieco sloganowo, ale priorytetem jest dobro dziecka- człowieka (jako: człowieka w ogóle i człowieka – dorosłego ), bo dziecko to niezwykły dar i tajemnica... (...) Cała reszta sprowadza się do troski o to, by nie zmarnować tego wielkiego daru (życia), jakim jest (obdarzony) – każdy z nas.

Komentarze: 1 / Skomentuj wpis
3

Daj się uratować...

Please register or login to post a comment.
Admin
Create content
Logowanie
Nawigacja
Markdown filter tips
## Header 2 ##
### Header 3 ###
#### Header 4 ####
##### Header 5 #####
(Hashes on right are optional)

Link [Drupal](http://drupal.org)

Inline markup like _italics_,
 **bold**, and `code()`.

> Blockquote. Like email replies
>> And, they can be nested

* Bullet lists are easy too
- Another one
+ Another one

1. A numbered list
2. Which is numbered
3. With periods and a space

And now some code:
    // Code is indented text
    is_easy() to_remember();